بابونه گیاهی است دارای چند نوع مختلف. یک نوع آن که همه جا معمولی و معروف است، به زبان فرانسه و انگلیسی کامومیل، به زبان آلمانی کامیل، به زبان عربی آن را بابونج گویند و در ایران به نام بابونه شیرازی معروف می باشد.گیاهی است طبّی که در تمام خاک اروپا، مخصوصاً فرانسه، انگلستان، آلمان، مجارستان، ایتالیا، اسپانیا و هم چنین در سایر قاره ها به طور خودرو می روید و به علت خواص شفابخش و آثار شگرفی که در درمان بیماری ها از آن گرفته اند، فوق العاده، مورد توجه اروپاییان قرار گرفته است و همه ساله باغ ها و مزارع وسیعی را برای کشت آن اختصاص می دهند.

ملل اروپا از عارف و عامی، زن و مرد، پیر و جوان، پزشک و غیر پزشک به آن معتقدند و در تمام کافه رستوران ها و کلیه خانه ها آن را مانند چای دم کرده می نوشند و کسانی که به کشورهای اروپایی مسافرت کرده اند، دیده اند که در کافه رستوران های آنجا؛ مثلاً، در پاریس همان طور که چای یا قهوه یا شیر کاکائو سفارش داده می شود، اگر بابونه بخواهند و بگویند، یک بابونه (کامومیل) فوراً، یک فنجان دم کرده بابونه برای او می آورند.

شکی نیست که این توجه و استقبال عمومی از گل بابونه بدون علت و جهت نیست. باید تحقیق کرد که چه رازی در آن نهفته است و چه فواید و خواصی در آن وجود دارد که چنین عالم گیر شده و ملل متمدن و پیشرفته اروپا را به خود جذب کرده است.

ما تحقیق در این باره را به این علت واجب می دانیم که علاوه بر گل بابونه تعداد فوق العاده زیادی گیاهان طبی در کشورهای اروپا مورد توجه مردم و پزشکان است و همگان از آن ها استفاده می کنند، در حالی که در کشور ما، که معدن چنین گیاهان طبی است، به غیر از قدیمی ها دیگران برای درمان بیماری ها از آن ها استفاده نمی کنند، حال آنکه داروهای گیاهی مفیدتر و مؤثرترند.

1- خواص بابونه

1. نخستین خاصیت طبی گل بابونه این است که مقوی عمومی بدن مخصوصاً مقوی معده است و به هضم غذا کمک می کند.