۱. طبع همیشه بهار سرد و خشك است.

۲. برای درمان اختلالات كبدی مانند زردی ۱۴ روز، روزی ۲ گرم گل همیشه بهار را در ۱۵۰ سی‌سی آب دم‌كرده روزی ۳ فنجان میل شود.

۳. برای درمان یبوست استفاده می‌شود.

۴. برای درمان التهاب لوله هاضمه مفید است.

۵. برای درمان زخم معده استفاده می‌شود.

۶. برای خانم‌هائی كه در اثر ضعف اعصاب و كم خونی قاعده نمی‌شوند یك هفته قبل از موعد قاعدگی ۲ گرم در ۱۰۰ سی‌سی آب‌جوش به مدت نیم ساعت دم‌كرده میل شود و تنظیم كننده قاعدگی است.

۷. برای ترك پوست از كوبیده برگ تازه آن به صورت ضماد بگذارید.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلبمراجعه فرمایید.

نام‌های دیگر آن: قاقله، هیل، هال، قاقله كبار، قاقله ذكر، قاقله غراب، قاقله صغار، قاقله انثی، خیربوا، هیل بوا، هال بوا، هیل غراب، حماما و هیل ذكر می‌باشد.

۱. طبع آن گرم و خشك است.

۲. تقویت كننده معده و ضد نفخ است.

۳. مدر و قاعده آور می‌باشد.

۴. ضد بلغم است.

۵. رفع كننده خستگی می‌باشد.

۶. تقویت كننده حافظه است.

۷. برای رفع بدبویی دهان مفید می‌باشد.

۸. برای سنگ كیسه صفرا مفید می‌باشد.

۹. شادی آور است.

۱۰. كسانی كه ورم پروستات دارند كم مصرف كنند.

۱۱. برای نقرس مفید می‌باشد.

۱۲. كسانی كه فشار خون یا زخم معده دارند نباید در خوردن آن زیاده روی كنند.

۱۳. برای بیماری‌های سوزاك و سیفیلیس و عفونت های ادراری بانوان حامله مضر می‌باشد.

۱۴. كسانی كه یبوست دارند كمتر مصرف كنند.

۱۵. مصرف زیاد هل باعث تپش قلب می‌گردد.

۱۶. مكیدن هل بوی بد دهان را از بین می‌برد.

۱۷. هل سبز باعث شاداب شدن پوست می‌گردد چند دانه هل را در آب جوشانده آب را صاف نموده با یك قاشق روغن بادام شیرین مخلوط نموده صورت را ماساژ دهید.

۱۸. برای رفع سردرد و عطسه زدن مقداری از هل را مانند انفیه از بینی بكشید.

نام‌های دیگر آن: شالبیه، مریمی، مریمیه، مریمیه صغیره، مریم چمنی، خزنه و سالوی می‌باشد.

۱. طبع آن گرم است.

۲. دمكرده این گیاه یك تونیك و مقوی برای تقویت روح، بدن و افزایش طول عمر است.

۳. جهت معالجه یبوست شب‌ها از دمكرده این گیاه بنوشند.

۴. جهت درمان وبا از دمكرده این گیاه می‌توان استفاده كرد.

۵. مریم گلی برای انواع تب‌ها مفید می‌باشد.

۶. جهت اختلالات كبدی از دمكرده این گیاه می‌توان استفاده كرد.

۷. برای بیماری صرع و فلج از دمكرده این گیاه می‌توان استفاده كرد.

۸. مریم گلی آرام‌كننده اعصاب و تقویت‌كننده عضلات می‌باشد.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

۱. طبع آن خیلی گرم و خیلی خشك است.

۲. جهت تسكین دردهای عصبی سیاتیك خردل سیاه را خیس نموده بصورت ضماد بگذارند.

۳. جهت تسكین كمردرد و درد پهلو از ضماد دانه‌های خردل سیاه استفاده شود.

۴. ضماد خردل سیاه برای بیماری نقرس و رماتیسم مفید می‌باشد.

۵. جهت درمان رماتیسم خردل را در وان ریخته به مدت ۱۵ دقیقه در آب ۴۰ درجه آن استراحت كنند.

۶. جهت رفع یبوست یك قاشق غذاخوری دانه خردل سفید را چند روز در آب خیسانده سپس صبح ناشتا میل شود از مصرف زیاد این دانه خودداری شود.

۷. جهت درمان خیز عمومی بدن از خردل سفید یا سیاه می‌توان استفاده كرد.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

نام‌های دیگر آن: جزمازج، گزمازج، جزمازق، گز خوانسار، گه‌زو، گِزگِزو، خشك انگبین، طَرفا، گز علفی، گلنگبین، مان، طَرفَةُ المَنّ، من‌والسلوی و حَطَبِ احمر می‌باشد.

۱. طبع برگ، ریشه و پوست آن سرد و خشك است و طبع شهد آن گرم و خشك است.

۲. جهت بندآوردن اسهال و اسهال خونی از پوست درخت گزانگبین به صورت جوشانده استفاده می‌شود.

۳. گزانگبین ملین و نرم كننده سینه است.

۴. گزانگبین خوانساری ضد عفونی كننده دستگاه گوارش است.

۵. جهت تقویت كبد، معده و روده از گزانگبین خوانساری استفاده می‌شود.

۶. گزانگبین خوانساری مقوی قوه باه است.

۷. گزانگبینی كه از درخت بلوط گرفته شود جهت تقویت كبد مفید است.

۸. گزانگبین خوانساری كه با آن گز اصفهان را نیز تهیه می‌نمایند جهت نرمی استخوان مفید است.

۹. جهت درمان سوختگی‌ها از خاكستر این گیاه بپاشند.

۱۰. جهت درمان یرقان كه ناشی از ضعف كیسه صفرا باشد مفید می‌باشد.

۱۱. جهت سرماخوردگی با برگ و ریشه آن بخور دهند.

۱۲. صاف كننده صدا است.

۱۳. جهت بیماری جذام ریشه این گیاه را با روغن زیتون پخته و بمالند.

۱۴. جهت ورم، گرفتگی و انسداد مجاری طحال از شهد گزانگبین استفاده شود.

۱۵. جهت درمان ورم‌های سفت كبد، بازشدن و گرفتگی‌های كبد از گزانگبین در روز حدود ۵۰ گرم از شهد آن حل كرده بنوشند.

۱۶. جهت زخم روده و اثنی عشر شهد آن را در آب‌جوش حل نموده بنوشند.

 نام‌های دیگر آن: دهن‌القندول، عودالبرق، عراقا، دارشیشعان، قندول، شیشعان و دیش یولقون می‌باشد.

۱. طبع آن گرم و خشك است.

۲. جهت رفع سرفه‌های كهنه از پوست این گیاه با دارچین مخلوط نموده دم‌كرده میل شود.

۳. جهت رفع درد معده به خاطر سردی، مقدار ۴ گرم از پوست گیاه را دم‌كرده با شكر شیرین نموده میل شود.

۴. مزمزه كردن دمكرده این گیاه برای دندان‌ها مفید است.

۵. جهت تسكین دندان درد پوست درخت گز را كوبیده با سركه مخلوط كرده مزمزه كنند.

۶. مزمزه كوبیده پوست این گیاه با سركه بوی تعفن و چرك لثه را از بین می‌برد.

۷. جهت رفع بدبویی بینی پوست این گیاه را نرم كوبیده فتیله‌ای را به آن آغشته نموده در بینی بگذارند.

۸. جهت درمان بواسیر پوست این درخت را با دارچین مخلوط نموده دم‌كرده بنوشند.

۹. دمكرده پوست این درخت با دارچین برطرف كننده ترشح زیاد اسپرم است.

۱۰. جهت دفع اخلاط خونی سینه از دمكرده این گیاه استفاده شود.

۱۱. پوست این درخت برای طحال و كبد مضر است باید با مصطكی میل شود.

۱۲. جهت درمان اسهال ۸ گرم پوست این درخت را در ۳۰۰ سی‌سی آب‌جوش دم‌كرده روزی سه استكان بنوشند.

۱۳. خانم‌های حامله از خوردن گیاه گز خودداری كنند.

۱۴. جوشانده پوست این گیاه برای كنترل یرقان مفید است.

نام‌های دیگر آن: علف خر و حشیشه‌الحمار می‌باشد.

۱. روغن دانه این گیاه باعث تأثیر در رشد و نمو می‌شود.

۲. جهت تصفیه خون ریشه این گیاه را تمیز نموده به صورت خام یا پخته میل شود.

۳. جهـت رفـع‌ التهـاب‌هـای مـزمـن در آرتــریـت رومـاتـوئیـد (arthrite rhumatoide) روغن این گیاه مؤثر می‌باشد.

۴. كسانی كه می‌خواهند ترك مشروبات الكلی بنمایند از روغن این گیاه استفاده كنند.

۵. جهت رفع خشكی پوست از روغن این گیاه به صورت استعمال خارجی استفاده شود.

۶. جهت درمان پیسوریازیس از روغن این گیاه به صورت استعمال خارجی استفاده می‌شود.

۷. كسانی كه بیماری قند دارند از روغن این گیاه به صورت خوراكی استفاده كنند براساس وزن ۲/۱ گرم استفاده شود.

۸. روغن این گیاه به تنظیم فشار خون كمك می‌كند.

۹. روغن این گیاه تنظیم كننده عادات ماهانه است.

نام‌های دیگر آن: بقله الیهودیه، هندبابَرّی، گل قاصد، خبرآور، كاسنی بری، طرخشقوق، هندبای بری، سن الاسد، شیرمال، كاسنی زرد، قاصدك، دندان شیر و شنجار می‌باشد.

۱. طبع آن سرد و خشك است.

۲. این گیاه حاوی ویتامین آ.ب.ث می‌باشد.

۳. اشتهاآور است ۴ گرم ریشه این گیاه را در ۲۰۰ سی‌سی آب‌جوش ۲۰ دقیقه دم‌كرده بنوشند.

۴. برای تصفیه خون از دمكرده ریشه این گیاه می‌توان استفاده كرد.

۵. جهت یرقان ۶ گرم ریشه این گیاه را در ۳۰۰ سی‌سی آب‌جوش ۲۰ دقیقه دم‌كرده روزی ۳ فنجان بنوشند.

۶. دمكرده برگ‌های این گیاه تنظیم‌كننده اعمال كبد است و به ترشح كیسه صفرا كمك می‌كند.

۷. به خاطر داشتن املاح پتاسیم این گیاه برای كلیه مفید می‌باشد.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

 نام‌های دیگر آن: دم‌اسبی، علف‌هفت‌بند، دنب‌الفرس، امسوخ و ذنب‌الخیل می‌باشد.

۱. طبع آن كمی سرد و خشك است.

۲. جهت درمان بیماری‌های سل ۱۰ گرم از این گیاه را در ۳۰۰ سی‌سی آب‌جوش دم‌كرده قبل از غذا یك فنجان بنوشند.

۳. جهت درمان سوءهاضمه و رفع اسید معده از خاكستر این گیاه كمی بعد از غذا میل كنند.

۴. برای ضدعفونی كردن و التیام زخم‌ها با جوشانده این گیاه زخم را شستشو دهند.

۵. جهت رفع استسقاء و آب آوردن انساج از دمكرده این گیاه روزی ۳ فنجان بنوشند.

۶. جهت بیماری‌های كلیه و دفع سنگ كلیه از دمكرده دم‌اسب هر ۶ ساعت یك فنجان بنوشند.

۷. كسانی كه آسم دارند از دمكرده دم‌اسب استفاده كنند.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

 نام دیگر آن زیگژیبریس می‌باشد.

۱. طبع آن گرم و خشك می‌باشد.

۲. مقوی معده و ضد نفخ می‌باشد.

۳. زنجبیل خلط آور است.

۴. برای از بین بردن ورم در آبگوشت زنجبیل بریزید.

۵. برای درمان درد مفاصل پاچه گوسفند را پخته و داخل آن زنجبیل بریزید.

۶. دمكرده زنجبیل مقوی حافظه و برطرف كننده ضعف اعصاب است.

۷. زنجبیل تازه بادهای بدن را از بین می‌برد و برای فلج و لقوه مفید است.

۸. زنجبیل تازه را می‌توان ورق ورق نازك درست كرد برش داد و در بیشتر خورش‌ها به عنوان ادویه استفاده نمود.

برای مشاهده ادامه این پست به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.